Tuesday, 20 October , 2020
امروز : سه شنبه, ۲۹ مهر , ۱۳۹۹ - 4 ربيع أول 1442
شناسه خبر : 2073
  پرینتخانه » اخبار مناطق آزاد, اسلایدر تاریخ انتشار : ۱۱ خرداد ۱۳۹۹ - ۱۱:۳۶ | ارسال توسط :

پروژه‌های نیمه‌تمام

هزينه‌هاي ثابت در يك پروژه يا يك كارخانه از قبيل هزينه ماشين‌آلات و زمين يا ساختمان‌ها و غيره قابل برگشت هستند و مي‌توان آنها را فروخت و پولي را به دست آورد. اما هزينه‌هايي كه صرف كسب مجوزها يا تبليغات  و ... شده‌اند قابل بازگشت نخواهند بود و اگر پروژه يا كارخانه تعطيل شوند اين هزينه‌هاي انجام شده، برنمي‌‌گردند و به اين نوع هزينه‌ها، هزينه‌هاي ريخته شده يا « sunk costs » مي‌گويند. 
پروژه‌های نیمه‌تمام

هزینه‌های ثابت در یک پروژه یا یک کارخانه از قبیل هزینه ماشین‌آلات و زمین یا ساختمان‌ها و غیره قابل برگشت هستند و می‌توان آنها را فروخت و پولی را به دست آورد. اما هزینه‌هایی که صرف کسب مجوزها یا تبلیغات  و … شده‌اند قابل بازگشت نخواهند بود و اگر پروژه یا کارخانه تعطیل شوند این هزینه‌های انجام شده، برنمی‌‌گردند و به این نوع هزینه‌ها، هزینه‌های ریخته شده یا « sunk costs » می‌گویند.

معمولا وقتی آدمی در امری هزینه کرد، به لحاظ روانی نسبت به ادامه آن هزینه متعهد می‌شود . مثلا در یک کسب و کار ۲۰۰ میلیون تومان هزینه می‌کند اما جواب نمی‌گیرد. مجریان آن می‌گویند اگر ۵۰ میلیون تومان دیگر برای هزینه تزریق شود، کار به سرانجام می‌رسد و باید صبر کرد تا جواب بدهد. بعد از آن باز هم دلایل دیگری و شاید منطقی برای توجیه جواب نگرفتن بیان می‌شود و انتظار ۳۰ میلیون تومان سرمایه‌گذاری بیشتر می‌رود. سرمایه‌گذار مذکور احتمالا با خود می‌گوید: تاکنون ۲۵۰ میلیون تومان هزینه کرده‌ام، ۳۰ میلیون تومان دیگر هم روی آن، این در حالی است که به لحاظ منطقی، آدمی باید هزینه‌هایی که تاکنون صورت گرفته است را هزینه‌های ریخته شده در نظر بگیرد و آنها را حساب نکند. تصمیم در مورد تداوم سرمایه‌گذاری در یک امر باید فارغ از هزینه‌های ریخته شده در گذشته انجام و صرفا به «سودآوری» آن در آینده توجه شود. خطای مذکور در ادبیات روانشناسی تصمیم‌گیری و اقتصاد رفتاری به خطای هزینه ریخته شده و معضل پایبند شدن به تعهدات معروف است. حال باید به یکی از معضلات کشورمان یعنی «طرح‌های عمرانی نیمه‌تمام» بپردازیم، اینکه تاکنون در یک طرح عمرانی مثلا ساخت یک جاده در یک منطقه تا حدود ۶۵ درصد سرمایه‌گذاری شده است، لزوما به معنی آن نیست که باید ۳۵ درصد بقیه را نیز سرمایه‌گذاری کرد . اگر ۶۵ درصد گذشته، هزینه ریخته شده قلمداد شود، اینک باید بررسی شود که با انجام سرمایه‌گذاری ۳۵ درصد باقیمانده «بازده پروژه» چقدر خواهد بود. آیا انجام مابقی پروژه «توجیه اقتصادی» دارد یا خیر. اگر توجیه نداشته باشد، صرف ۳۵ درصد باقیمانده شاید به معنی هدر دادن ۳۵ درصد دیگر است. در کشور ما در ابتدای «شروع پروژه‌های عمرانی» یک ارزیابی اقتصادی انجام می‌شود و اگر توجیه اقتصادی تایید شد، کار شروع می‌شود و چون حجم منابع کمتر از تعداد طرح‌هاست که همزمان شروع می‌شوند، برخی پروژه‌های عمرانی بیش از زمان مقرر طولانی یا نیمه‌تمام رها می‌شوند و بنابراین پروژه‌ای که اگر سه ساله به سرانجام می‌رسید و سودآور بود به ده سال برسد، دیگر سودآور نبوده پس به همین دلیل پیشرفت ۶۵ درصدی یک پروژه دلیل کافی برای تکمیل آن نیست. امیدوارم که در تصمیم‌گیری‌ها به منافع کشور و نظام توجه کنیم.

نویسنده : مجید صفدری | منبع خبر : روزنامه اعتماد
به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : 0
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.